---

1. قالب‌گیری تزریقی (Injection Molding)

یکی از پرکاربردترین روش‌ها در تولید قطعات پلاستیکی.

روند کار:

1. ذوب پلاستیک در سیلندر

2. تزریق مواد مذاب به داخل قالب

3. خنک‌کاری و شکل‌دهی قطعه

4. باز شدن قالب و خروج قطعه

کاربردها:

• قطعات خودرو

• قطعات الکترونیکی

• محصولات پزشکی و مصرفی

مزایا:

• دقت ابعادی بالا

• تولید قطعات پیچیده و دقیق

• سرعت تولید مناسب

نکات مهم:

• انتخاب دستگاه با تناژ مناسب

• طراحی قالب دقیق

• کنترل دما و فشار تزریق

---

2. قالب‌گیری بادی (Blow Molding)

روش اصلی برای تولید محصولات توخالی مانند بطری‌ها.

روند کار:

1. ایجاد لوله پلاستیکی مذاب (Parison)

2. دمیدن هوا برای شکل‌دهی در قالب

3. خنک‌کاری و جدا کردن محصول

کاربردها:

• بطری‌ها و ظروف نوشیدنی

• مخازن و گالن‌ها

• قطعات صنعتی توخالی

مزایا:

• تولید سریع و اقتصادی قطعات توخالی

• امکان تولید شکل‌های پیچیده و بزرگ

نکات مهم:

• کنترل ضخامت دیواره

• طراحی قالب مناسب برای جریان هوا

---

3. ترموفرمینگ (Thermoforming)

ورق پلاستیک گرم شده را بر قالب کشیده یا پرس می‌کنند.

کاربردها:

• بسته‌بندی‌های غذایی

• ظروف یکبار مصرف

• صفحات و پانل‌های پلاستیکی

مزایا:

• هزینه قالب پایین‌تر

• مناسب برای تولید انبوه ورق‌های نازک

• سرعت تولید بالا

نکات مهم:

• کنترل دما و زمان حرارت‌دهی

• جلوگیری از ایجاد حباب یا کشش بیش از حد

---

4. بلوک‌گیری و اکستروژن (Extrusion and Casting)

اکستروژن:

• پلاستیک ذوب شده از قالب باریک خارج می‌شود

• تولید پروفیل‌ها، لوله‌ها و ورق‌ها

بلوک‌گیری (Casting):

• مواد پلاستیکی در قالب ریخته شده و سرد می‌شوند

• مناسب قطعات بزرگ و ضخیم

مزایا:

• امکان تولید طول‌های بلند و اشکال یکنواخت

• هزینه قالب پایین‌تر برای تولید انبوه

نکات مهم:

• کنترل دما و سرعت جریان

• انتخاب مواد مناسب برای خواص مکانیکی مطلوب

---

تأثیر فرآیند قالب‌گیری بر کیفیت محصول

---

نکات کلیدی برای انتخاب فرآیند مناسب

1. نوع محصول و شکل نهایی

2. حجم تولید و سرعت مورد نیاز

3. دقت ابعادی و کیفیت سطحی مورد انتظار

4. هزینه قالب و تجهیزات

5. مواد پلیمری قابل استفاده